تابهحال کسانی را که به خاطر گناهانشان، از آمرزش خداوند متعال ناامید شده باشند، دیدهاید؟
آیا زیادی گناهان و خطاها، بخشش پروردگار را غیر ممکن میسازد؟
یا اینکه با وجود همهی گناهان، باز هم میتوان به سوی خدا برگشت و در مسیر حق قدم برداشت؟
از امیرالمؤمنین علی علیهالسلام نقشده که فرمودند:
«عجَبتُ لِمَن یَقنَطُ وَمَعَهُ الاستِغفَارُ»
تعجب میکنم از کسی که ناامید میشود در حالی که آمرزشخواهی و استغفار همراه اوست.
نتیجهگیری
از کلام اول مظلوم عالم، حضرت امیرالمؤمنین علیهالسلام میتوان نتیجه گرفت که شخصی که واقعا از گناهان و کردههای خویش پشیمان است و از خدای متعال طلب آمرزش و بخشش میکند، نباید از بخشش خداوند ناامید باشد.
ناامیدی تیری از تیرهای هلاککننده شیطان برای محروم شدن از مغفرت الهی و جا ماندن از توفیقات و عنایات خداوند است.
بدون دیدگاه